"Het eerste wat mij opviel in het werk van Robert Vollekindt is de manier waarop hij de objecten met een ongelofelijk oog voor detail bekijkt.  Met veel liefde benadert hij de voorwerpen die hij wil fotograferen.  Door details te vergroten, wekt zijn werk in eerste instantie bevreemdend.  Het is pas als de toeschouwer de tijd neemt om dieper en aandachtiger te kijken, dat hij een verbondenheid met het werk voelt.  Het is het ogenblik dat deze relatie ontstaat, dat de toeschouwer de band voelt die Vollekindt heeft met zijn gekozen onderwerpen.  Door het uitvergroten, het uitpuren van deze details worden de voorwerpen, en in het verlengde daarvan de wereld, op een andere wijze bekeken.  Op deze wijze maakt hij het niet-zichtbare, zichtbaar.  En dat levert een bijzonder boeiende ontdekkingstocht op.

Als u de tijd neemt om de werken in alle rust te bewonderen, zult u waarschijnlijk getroffen worden door de wijze waarop de kunstenaar verschillende contrasten in zijn werken weet te verwerken.  Het meest in het oog springend zijn natuurlijk de donker-licht tegenstellingen.  De zwart-wit fotografie leent zich uitstekend voor dit doel.  Het wordt een spel met licht en schaduw die doet denken aan de clair-obscur toepassingen in de schilderkunst.  De verschillen van densiteit in de foto's bepalen grotendeels de uitstraling van de werken.

De titel voor deze tentoonstelling 'tijdloos in de tijd' verwijst naar een andere fascinatie van deze kunstenaar, namelijk het fenomeen 'tijd' in al zijn implicaties.  Een foto is per definitie een momentopname.  Vollekindt gaat hier op een heel eigen manier mee om zodat zijn werken geen realistische afdrukken van de werkelijkheid zijn.  Het gaat eerder om het vastleggen van een gevoel dat opgeroepen wordt door een fragmentarisch beeld in de werkelijkheid.  Het resultaat is een zeer persoonlijke kijk op en weergave van een voorwerp.  Bij Vollekindt wordt die werkelijkheid benaderd door in te zoomen op een beperkt element van een voorwerp.  Op die manier wordt de toeschouwer een andere zienswijze aangeboden.  Wat die toeschouwer daar dan mee doet hangt van hemzelf af.

Ook de vergankelijkheid vindt hier zijn plaats.  De decompositie van materiaal, afgestorven wezens die gebruikt worden en getoond worden in hun tijdelijkheid.  Dit leidt tot de vergankelijkheid, een centraal thema in Vollekindts werk.  Veel, zo niet al het materiaal dat hij gebruikt of fotografeert, heeft een hele levenscyclus achter zich, maar nu het z'n beste dagen gehad heeft, wordt het door de kunstenaar gebruikt, om te transformeren naar de ene 'permanente', de kunst."

Caroline Van Camp - Antwerpen december 2001