"De beelden van Robert Vollekindt vinden hun fascinatie in de troeblerende geheimzinnigheid die ze uitstralen.  Het zijn een soort monumentale oerbeelden, samengesteld uit een elementaire materie die weliswaar her en daar nog de sporen van de spatel dragen maar elke nadrukkelijke kleur geweerd wordt en waar geen toegevingen gedaan worden aan het strelerige, vleiende karakter van het gepolijste huidoppervlak.  Een nadrukkelijke verwijzing naar de menselijke figuur is niet direct aanwezig, het lijken wel gestalten uit een of ander pre-tijdperk waarin alles nog beginnen moet, waar de elementaire vorm zich nog differenciŽren moet.  Ze lijken wel te sluimeren in een primair stadium van diffuusheid, van ontoegankelijkheid."

Jan van der Hoeven - juni 2001